Sitenin adını, ilk olarak http://alasmaladik.blogspot.com/ olarak seçmiştim.
Aslı, Allah'a ısmarladık olan bu laf, herhangi bir mekandan ayrılırken, ayrılan kişiden söylenmesi beklenen ve mekanda kalanların da ona güle güle diyerek tamamlanan vedalaşma ritüelinin bir parçası, bir kültür mirasıdır bizim için. Zamanla bu laf, söylene söylene 'alasmaladık' formuna dönüşmüş. Her ne kadar yanlış olarak görülse de, söylendiği gibi yazılmaya başlanmış ve bugün artık alasmaladık diye yazılıyor.
Ben küçükken ve hala da öyle, bir türlü alışamamıştım alasmaladık demeye. Ne zaman bir yere gitsem, ayrılırken güle güle derdim. Millet de gülerdi. Neyse, gel zaman git zaman, bir de baktık ki, kalan da, ayrılan da 'bye bye' demeye başlamış. Sonra telefon konuşmalarının veda cümlelerinde de aynı hikaye..
Günümüzde artık birbirine alasmaladık diyenlerin pek az kaldığını tahmin ediyorum. Herkes ingilizce kökenli olan yukarda belirttiğim ikilemeyle veda etmeyi tercih ediyor. Daha karizmatik, daha havalı olunuyor sanırım öyle konuşunca. Daha doğrusu insanlar böyle sanıyorlar.
Konumuza geri dönersek; alasmaladık lafı bana her ne kadar hüznü çağrıştırsa da, neden bilmiyorum, bu sitenin adı için bana çok uygun gelmişti.
Sonuç olarak, ben de bu ismi koydum. (Gerçi şimdi değiştirdim tekrardan. Sıkıldıkça değiştiriyorum...)
Her ayrılışın ve ayrılık lafının yeni bir başlangıç olduğunu varsayarsak,
Hoşçakalın dostlar,
Gelecekteki yazılarımda görüşmek dileğiyle,
Alasmaladık..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder